دولت افغانستان اعلام کرده است که قرارداد "اکتشاف و استخراج" ذخایر بزرگ نفتی شمال این کشور را با یک شرکت چینی امضا می کند. براساس برآوردها، نفت حوزه آمو دریا که در ولایات فاریاب و سرپل در شمال افغانستان موقعیت دارد، حدود هشتاد و هفت میلیون بشکه (بیرل) تخمین زده شده است. دولت افغانستان گفته است که تصمیم به امضای قرارداد استخراج این نفت با "شرکت ملی نفت چین" (CNPC) در جلسه کابینه اتخاذ شده است. به گفته ناظران، این قرارداد برای چین سودمند است چون این کشور با افزایش تقاضای داخلی برای نفت روبروست و در نظر دارد منابع تامین نفت مورد نیاز خود را تنوع بخشد. شرکت ملی نفت چین که یک شرکت دولتی است، در همکاری با یک شرکت افغانی به نام "وطن گروپ" کار استخراج نفت را از حوزه آمو دریا آغاز خواهد کرد. با آنکه گزارشهایی در مورد وجود منابع سرشار طبیعی در افغانستان وجود دارد، اما کارشناسان باور دارند که هنوز زود است در مورد ارزش اقتصادی این منابع تخمینی صورت گیرد. کارشناسان همچنین باور دارند که شرکت چینی، برای زمینه سازی برای استخراج نفت از حوزه آمو دریا، نیاز دارد تا پول هنگفتی را در چندین سال آینده سرمایه گذاری کند. دولت افغانستان گفته است که شرکت ملی نفت چین، از استخراج نفت حوزه آمو دریا، پانزده درصد امتیاز گرفته و همچنین بیست درصد به دولت افغانستان مالیات خواهد پرداخت. یک اعلامیه منتشر شده از سوی دفتر ریاست جمهوری افغانستان افزوده است که سهم افغانستان از عواید ناشی از استخراج این نفت، هفتاد درصد خواهد بود. اعلامیه گفته است که براساس قرارداد استخراج نفت، نخستین "تصفیه خانه" نفت نیز در افغانستان احداث خواهد شد.

به گزارش شبکه اطلاع رساني افغانستان (afghanpaper) نام ملا محمد عمر رهبر گروه طالبان از لیست هراس افکنان که تحت پیگرد اداره تحقیقات فدرال آمریکا (اف بی آی) قرار دارند ، حذف شد. نام ملا محمد عمر که پیش از این بعنوان رهبر گروه هراس افکنان در افغانستان در صدر این لیست قرار داشت ، بنا به درخواست مقامات استخباراتی آمریکا و تایید رییس جمهور این کشور حذف شده است. در همین حال گفتگوها برای ایجاد دفتر سیاسی طالبان در قطر در حالی ادامه دارد که هنوز اخباری مبتنی بر عدم آگاهی دولت افغانستان از انجام مذاکراتی میان ایالات متحده آمریکا و طالبان مطرح می باشد. در گزارشی که دیروز به نشر رسید ، دولت افغانستان به درخواست شورای عالی صلح ، از موضع خویش پایین آمده و از بازشدن دفتر طالبان در هر کشور اسلامی استقبال کرده است. نگرانی های افغانستان از انجام اینگونه مذاکرات پنهانی میان دیگر کشورها با طالبان، سیاستمداران را به واکنش هایی در برابر این اقدام واداشته است. ایمیل فیضی سخنگوی ریاست جمهوری افغانستان بیان می کند: در دو نشستی که رئیس جمهور با رهبران جهادی و سیاسی کشور داشته است، به ایجاد یک مکانیزم عملی پرداخته شده و قرار شده است که این سند یا مکانیزم عملی که شامل یازده ماده است، از طریق شورای عالی صلح کشور به تمام سفارت خانه ها فرستاده شود و موقف رسمی دولت افغانستان در رابطه با پیشبرد پروسه صلح و مذاکرات با مخالفین مصلح افغانستان روشن گردد. در یکی از ماده های اصلی این سند بیان شده است که هیچ کشور و مرجعی بدون موافقت با افغانستان نمیتواند در پروسه صلح مداخله کند و یا مذاکرات با مخالفین مسلح دولت را به پیش ببرد. هر چند که برخی از تحلیگران افغانستانی چندی پیش در رسانه اعلام کرده بودند که دولت افغانستان از مذاکرات آمریکا و افغانستان بی خبر نبوده است، اما نگرانی های اخیر مقامات افغانستان به چه دلیل است؟ آقای فیضی همچنین تاکید می کند که دولت افغانستان مخالف مذاکره با مخالفین مسلح دولت نیست و با ایجاد دفتر مذاکره با طالبان ترجیحا در افغانستان یا یکی از کشورهای عربستان یا ترکیه یا یکی از کشورهای اسلامی دیگر مشروط به این که این دفتر تنها در راستای پیشبرد پروسه صلح و مذاکرات با افغانستان باشد، موافق است. چنین به نظر می رسد که دولت افغانستان از به حاشیه رانده شدن در انجام پروسه صلح و مذاکرات پنهانی در جهت پیشبرد اهداف سیاسی دیگر کشورها نگران است و دائم تاکید بر این دارد که ایجاد دفتر برای طالبان باید تنها در راستای پیشبرد پروسه صلح باشد نه اهداف سیاسی و پشت پرده دیگر. افغانستان نگران چه اهدافی است که میتواند پروسه صلح را به سمت دیگری سوق دهد؟ آقای وحید مژده تحلیلگر امور سیاسی می گوید، در رابطه با مذاکرات پنهانی دیگر کشورها با طالبان مسائل پشت پرده زیاد است و آمریکا خواهان این است که این مسائل را به طور دیگری بیان کند. وی همچنین بیان میکند، در تماس هایی که با طالبان داشته طالبان مدعی شده اند که با سه کشور فرانسه ، کانادا و آمریکا مذاکراتی انجام داده اند که اصل موضوع آن در رابطه با صلح نبوده و در مورد آزادی اسیران بوده است. نتیجه این مذاکرات آزادی دو ژورنالیست فرانسوی توسط طالبان بوده و در ازای آن چیزی را که می خواسته اند به دست آوردند. مذاکرات با کانادا هنوز به نتیجه نرسیده است و گفتگو با این کشورها ادامه دارد. همچنین مذاکره با آمریکا نیز به خاطر آزادی یک سرباز آمریکایی اسیر به دست طالبان بوده که طالبان در برابر آزادی این سرباز خواهان آزادی تمام زندانیان افغان زندان گوانتاناما شدند. آمریکا در برابر این پشنهاد حاضر شده است که زندانیان افغان گوانتاناما را به کابل بفرستد تا در زندان های افغانستان باشند و این چیزی است که طالبان خواستار آن هستند. این اهداف پشت پرده که هر کشوری سعی دارد در زیر پرچم صلح با گروه های مسلح مخالف دولت افغانستان، وارد معامله شود، تا کی و کجا ادامه خواهد داشت؟ آیا این پروسه در راستای اهداف خود افغانستان پیش خواهد رفت و یا به ابزاری به دست قدرتمندان دیگر کشورها تبدیل خواهد شد تا در یک فضای پیچیده سیاسی دیگر به دنبال جمع آوری غنایم آن برای خود باشند؟ تمام این تلاش ها زمانی صورت میگیرد که در افغانستان یک روز در میان یک ایتلاف اپوزیسیونی شکل میگیرد.

تصویری که از این حمله در ذهن خیلی‌ها ماند، دختری بود سبزپوش میان زنان و کودکان زخمی، که خشکش زده بود و فریاد می‌کشید. این عکس مربوط به ترانه اکبری است که شهرت جهانی یافت و به نماد حمله به عزاداران عاشورا در کابل تبدیل شد ـ دختری دوازده ساله در میان کشته‌ها و زخمی‌های یک حمله خونین. به دیدار خانواده ترانه اکبری در یکی از محله های فقیر نشین کابل رفتم. دوستان و خویشاوندانش به عیادت او آمده بودند. شماری از آنها نیز اعضای خانواده های خود را در حمله به مراسم عاشورا از دست داده اند. تنها برادر یازده ساله ترانه در آن حادثه کشته شد، مادر و دو خواهرش زخمی، خود ترانه هم از ناحیه پا و شکم زخمی شده و هنوز کابوس آن حادثه خواب از چشمانش می رباید. ترانه گفت: "من جلوی درب زیارت بودم که فراش آمد و به پیرمرد خادم آنجا گفت در را بازکن، اما او این کار را نکرد. فراش کارت خود را کشید و گفت من فراش تکیه خانه هستم و اگر می‌خواهی به مسئولین زنگ بزنم. پیرمرد در را بازکرد." "بعد آن مرد، که لباسی شبیه لباس فراشها به تن داشت، خود را منفجر کرد. همه روی زمین افتاده بودند. عمه‌ام این طرف، مادر بزرگم آن طرف، برادرم داخل جوی بود. همه ما داخل جوی افتاده بودیم. لحظه‌ای بعد من در جای خود ایستادم و فریاد کشیدم."'می‌خواهم بپرم' "بعد آن مرد، که لباسی شبیه لباس فراشها به تن داشت، خود را منفجر کرد. همه روی زمین افتاده بودند. عمه‌ام این طرف، مادر بزرگم آن طرف، برادرم داخل جوی بود. همه ما داخل جوی افتاده بودیم. لحظه‌ای بعد من در جای خود ایستادم و فریاد کشیدم" پدر ترانه تنها عضو این خانواده شش نفری است که از حمله به مراسم عاشورا جان سالم بدر برده است. احمدشاه اکبری این روزها یک پایش در خانه است و پای دیگرش در بیمارستان. او مردی است که با دستفروشی روزگار می گذراند و در آمد روزانه‌اش از ۵ دلار تجاوز نمی‌کند. آقای اکبری گفت: "این حادثه زندگی مرا چنان تغییر داد که فکر می‌کنم این وطن دیگر از ما نیست. خیلی دلم گرفته. می‌خواهم بال داشته باشم تا همین لحظه بپرم و از اینجا برم. بدون این حادثه هم روزگارم خراب است. کار درستی ندارم. یک گاری دستی دارم که با آن در بازار کار می‌کنم."مسعود حسینی، خبرنگار عکاس در آن روز برای پوشش مراسم عاشورا به زیارت ابوالفضل، در مرکز شهر کابل رفته بود. او هم در حمله به این مراسم زخمی شد، اما توانست که این عکس را درست لحظاتی پس از انفجار از ترانه بگیرد. آقای حسینی گفت: "در این گوشه متوجه شدم که لباسهای رنگی به زمین افتاده. یعنی کودکان بودند، زنان بودند و دخترها و بچه‌های کوچکی که برای تماشای مراسم عزاداری آمده بودند. یک دفعه متوجه شدم دخترک سبزپوشی که قبلا دیده بودم و به چشمم آشنا بود، به پا ایستاده و کاملا دارد فریاد می‌کشد." عاشورای امسال در کابل با عزاداری برای امام سوم شیعیان شروع شد، اما با عزاداری برای کشته شدگان حمله به این مراسم به شب رسید ـ حمله بی سابقه‌ای که دست کم ۸۰ کشته بجای گذاشت. جنگ و انفجار هر روزه جان شماری از افغانها را می‌گیرد. حوادثی که مانند این حادثه خانواده‌های بیشتری را به سوگ می‌نشاند. زیارت منسوب به حضرت ابوالفضل از مهمترین اماکن برگزاری مراسم عزاداری عاشورا در شهر کابل است. بسیاری می گویند که حمله انتحاری به مراسم عاشورا در آن جا با هدف دامن زدن به اختلافات فرقه‌ای میان شیعیان و سنی‌ها انجام شد، اما جدا از انگیزه‌ای که در پشت این حادثه بود، خانواده‌های زیادی از این حمله داغدار شدند که زخم ناشی از آن برای سالها همچنان تازه خواهد بود.

گزارشها می رساند که انفجار یک بمب کنار جاده ای در ولایت غزنی در جنوب افغانستان، منجر به کشته شدن حداقل پنج سرباز ناتو شده است. برخی گزارشها هویت این سربازان را لهستانی (پولندی) گفته اند، اما منابع ناتو تا کنون تنها کشته شدن پنج سرباز خود را تائید کرده اما در مورد هویت آنها چیزی نگفته اند. به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس طالبان مسئولیت این حمله را به عهده گرفته است. ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان گفت که "یک تانک لهستانی" منفجر شد و همه سرنشینان آن کشته شدند. محمد غزنوی یک سخنگوی ولایت غزنی گفت که سربازان ناتو درحال بازگشت از مراسم گشایش یک مرکز تازه تفریحی بودند که با پول لهستان ساخته شده است. حمیدالله سروری مسئول وزارت فرهنگ غزنی گفت که سربازان برای بازدید از یک موزه که اخیرا نوسازی شده بود به آنجا رفته بودند. گفته شده که سه تن از این نظامیان در محل حادثه کشته شدند و دو نظامی دیگر پس از انتقال به بیمارستان، در اثر جراحات ناشی از این انفجار جان دادند. ارتش لهستان واحدهایی متشکل از حدود دو هزار و پانصد نفر در افغانستان دارد و به ویژه کمک به تامین امنیت ولایت غزنی از مسئولیت های این نیروهاست. رسانه های لهستانی گزارش کرده اند که این سربازان، بخشی از نیروهای مامور بازسازی ولایتی بوده اند. یک شاهد عینی به خبرگزاری ها گفته که موتر (خودرو) حامل این سربازان در اثر انفجار کاملا تخریب شده است. ظرف نه سالی که سربازان لهستانی در چارچوب نیروهای ناتو به افغانستان آمده اند، سی و شش سرباز این کشور در خشونتهای افغانستان کشته شده اند. حادثه تازه در غزنی بزرگترین تلفات نظامیان لهستانی در یک عملیات واحد از زمان حضور آنها در افغانستان در سال ۲۰۰۲ میلادی را رقم زده است. قرار است سربازان ناتو تا پایان سال ۲۰۱۴، به ماموریت نظامی خود در افغانستان پایان دهند، اما بخشی از این سربازان، برای کمک به آموزش نیروهای افغان در افغانستان باقی خواهند ماند.

درخت چنار خون‌بار روستای زرآباد الموت همچنان پذیرای گردشگران خارجی و عزاداران حضرت سیدالشهدا (ع) در روز عاشوراست. به گزارش ایسنا درخت چنار كهن‌سالی در حیاط امامزاده علی‌اصغر در روستای زرآباد الموت در استان قزوین وجود دارد كه به درخت چنار خون‌بار مشهور است. خون‌بار بودن این درخت، قدمت دیرینه‌ای دارد و حتا در زمان شاه‌سلطان حسین صفوی نیز روایت‌هایی از آن مطرح شده است. در این‌باره، اسدالله بیرانوند ـ مدیركل میراث فرهنگی و گردشگری استان قزوین ـ در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایسنا بیان كرد:‌ در نزدیكی سحرگاه روز عاشورا، صمغی قرمز رنگ شبیه خون از این درخت خارج می‌شود كه آزمایش‌هایی هم روی آن انجام شده است. البته هیچ‌كدام از آزمایش‌ها با وجود مشاهده‌ی تركیبات مشابه خون در این صمغ‌، این مسأله را تأیید نكرده‌اند كه این مایع، به خون انسان مربوط می‌شود.  او با اشاره به قدمت بیش از 600 سال دو درخت چناری كه درهم تنیده شده‌اند،‌ افزود:‌ هر سال در روزهای عزاداری ماه محرم، بیش از 10هزار نفر در این محل حضور می‌یابند و امكانات لازم و مهمانسرا نیز برای آن‌ها فراهم می‌شود. همچنین فاطمه آسیابان‌ها ـ مدیر روابط عمومی این اداره‌ی كل ـ كه دو سال شاهد این ماجرا بوده است، با اشاره به این‌كه مردم معتقدند، اتفاق‌هایی در روز عاشورا برای این درخت رخ می‌دهد، گفت: پس از پایان مراسم عزاداری و سینه‌زنی در روز تاسوعا، جمعیت حاضر در امامزاده، سحرگاه روز عاشورا دور درخت جمع می‌شوند و به خواندن مرثیه و عزاداری می‌پردازند. در این زمان، صمغ قرمز رنگی از برخی شاخه‌های این درخت چنار به آرامی شروع به تراوش می‌كند. این اتفاق تا ظهر روز عاشورا ادامه دارد و پس از آن، این شاخه‌ها خشك می‌شوند. او بیان كرد: نكته‌ی جالب این است كه این مایع فقط روز عاشورا از درخت خارج می‌شود، یعنی با توجه به متفاوت بودن سال‌های هجری شمسی و هجری قمری، این اتفاق درست در روز دهم ماه محرم رخ می‌دهد. وی افزود: وجود این درخت كه به یكی از جاذبه‌های گردشگری و مذهبی استان قزوین تبدیل شده است، هر سال در ماه محرم گردشگران زیادی را از كشورهای مسلمان مانند عراق و سوریه و حتا برخی از كشورهای اروپایی به این محل می‌كشاند.

در ظهر عاشورا در کابل کربلای دیگر به پا شد و ۷۲ تن از عاشقان ابا عبدالله الحسین (ع) به شهادت رسیدند. تازه ترین اطلاعات از انفجارهای انتحاری در جمع عزاداران حسینی در سه شهر بزرگ افغانستان، کابل، مزار شریف و قندهار نشان می دهد که بیش از 130 نفر شهید و  زخمی شده اند که به گفته فرمانده پلیس کابل شهدا محدود به شیعیان نبوده اند و در میان این شهیدان از برادران اهل سنت نیز دیده می شوند. پلیس کابل همچنین گفته است که حمله کننده انتحاری خود را به صورت عزاداران در آورده و وارد آنها شده بوده است.  این خونین ترین عاشورای افغانستان در ده سال پیش بوده است. حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان نیز که هم اینک در آلمان به سر می برد در یک کنفرانس مشترک خبری با صدر اعظیم آلمان با ابراز تاسف از این واقعه گفت : این حادثه نشان می دهد افغانستان نیاز به امنیت دارد و این امنیت تنها با کمک همه کشورها و جامعه جهانی به دست می اید. رئیس جمهوری افغانستان نیز تاکید کرد که در ده سال گذشته و آن هم در روز عاشورا چنین حادثه ای سابقه نداشته است. با اینکه انگشت اتهام این جنایت به سمت طالبان نشانه رفته بود این گروه این حادثه را رد و آن را محکوم نموده است ولی گروه جنگهوی سپاه صحابه پاکستان مسئولیت این حادثه المناک را به عهده گرفته است. پاکستان نشان داد که از هر طریق شده ضربه هولناک به کشور عزیز ما وارد میکند و لانه تروریستان در پاکستان است. به نظر بنده پاکستان یک زمان از هندو پاک شد و نام این کشور پاکستان گذاشته شد و اینک زمان آن رسیده است که از مسلمانان متعصب و کوردل پاک شود و پاکستان جدید نام نهاده شود. 

محرمی دیگر از راه رسید و دیگر بار که چندین قرن از غروب غریبانه عاشورا و كربلای ۶۱ هجری می‌گذرد، یاد رشادت، پایداری، عدالتخواهی، شهامت و شهادت حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، ابوالفضل العباس(ع) و هفتادو دو پایمرد صحرای کربلا دوباره در دل‌ها جان گرفت چراكه حماسه كربلا و واقعه ی عاشورا مهم‌ترین رخدادی بوده كه مظلومیت امام حسین(ع) و ددمنشی دشمنان اهل بیت را روایت می کند که شاید نظیر چنین حادثه ای در هیچ جای تاریخ اتفاق نیفتاده است. نام حسین(ع) با محرم پیوند خورده و جانفشانی او و یاران باوفایش به محرم، روح و حیات دمیده است. ماه محرم برای شیعیان و عاشقان حسین(ع) از آن سالهای دور تا به حال، ماه حزن و اندوه بوده است. آنان همه ساله به عشق امام حسین(ع) گرد هم می آیند، بر مظلومیتش اشک ماتم می ریزند و از چشمه زلال عنایتش سیراب می شوند. حسین(ع) برخلاف آنچه غافلان از سر دشمنی بر زبان می‌رانند، نه تنها مظهر جنگ و خونریزی و خشونت نبود كه نماد بی‌بدیل مظلومیت و شهادت است. او به كربلا نیامد كه انتقام بگیرد، آمد كه دیگران در طول تاریخ، انتقام خون پاك او و یارانش را از یزیدیان زمانه بگیرند. حسین به كربلا نیامد تا بجنگد، آمد تا شاهدی باشد هماره زنده بر مظلومیت حق و فریبندگی باطل، او نه برای خونخواهی، كه برای عدالت طلبی و شهادت در سرزمین بلاخیز کربلا قدم گذاشت. حسین(ع) و یارانش با جان و ایمان آمده‌ بودند تا نه خون دشمن، كه خون خود بریزند و اسوه‌ ایثار و فداكاری برای تمامی عاشوراها و كربلاهای تاریخ باشند. حسین(ع) فقط رضای خدا را در نظر داشت و جان خویش و اهل بیت و اصحاب خویش را با خداوند معامله نمود. تحمل تشنگی و رنجهای عاشورا و اسارت اهل بیت او برای رضای رب العالمین بود تا مکتب و دینش زنده بماند تا جامعه گرفتار در ظلم آزاد گردد. او خواست مسلمانانی که پیامبر و علی و فاطمه را فراموش کرده بودند دوباره برگرداند، او میخواست مردم اسیر و برده دنیا و خواهشهای نفسانی خویش نشوند، او یاد و خاطره معاد را زنده گردانید، او میخواست مکتب توحیدی لا الله الا الله باقی بماند، او میخواست بیت المال مسلمانان که در دست جنایتکاران افتاده بود و همه حیف و میل میشد به مسلمین بازگرداند، او میخواست دوباره قرآن همراه با فهم حقایق تلاوت گردد، او میخواست به انسانهای جهان بفهماند که دیندار واقعی باشند و هیچگاه در مقابل ظلم ستمگران سکوت نکنند و تنها در سایه ی آگاهی از دنیا و همنوعان خود بندگی خداوند را شایسته خویش بدانند. اما عاشورا و كربلا فقط از آن ما مسلمانان نیست. آنچه در محرم سال 61 هجری به وقوع پیوست حادثه‌ای از آن تاریخ است و به تمامی آیندگان تعلق دارد. حسین بن علی(ع) امروز در اقصی نقاط جهان یک الگوی وارسته و شناخته شده است و ماجرای زندگی و وداع زیبای او با زندگی، تحسین هر آزاده‌ ای را با هر مرام و مسلك و دین و آیینی برمی‌انگیزد. مردمان شاید همه، اسلام را نشناسند اما تمامی نسل ها عدالت و آزادی و عزت و كرامت نفس را می‌شناسند. اینها همه و همه ارزش‌های انسانی هستند که نه صرفا اسلامی، بلکه هرآن‌كس كه آزادی و آزادگی را قدر بنهد، سیدالشهدا را هم می شناسد و هر آن‌كس كه آزادیخواهی و عدالت‌طلبی آرمان او باشد، حسین(ع)، پیشوا و امام اوست. برای همین است که این روزها حال و هوایمان عوض شده و در هر کوی و برزن وطنمان نام "یا حسین" حیاتی دوباره گرفته است، صدای "یا مظلوم" از ماذنه‌های شهر در همه‌جا پیچیده است و شیفتگان حسین(ع) با جامه‌های سیاه زیر خیمه وفاداری‌اش دل را با نوحه و سوگنامه های حضرتش آذین بسته اند. نام حسین (ع) که بر زبانت می وزد، جانت جوانه می زند، بارانی می شوی، سراپایت آینه می شود، بلند می شوی، وضوی اشک می گیری و سرازیری چشمانت را به شیون می نشینی. چون میدانی که آغاز فصل دلدادگی و عرض ارادتمندی به آقا امام حسین(ع) فرا رسیده و در سایه اهتزاز بیرق‌های عزاداری‌اش هنوز هم می توانی راه و رسم حقیقی آزادگی را بیاموزی و فریاد "هیهات منا الذله" اش را در وانفسای زمانه ات معنا کنی و با سرلوحه قرار دادن آرمان های او آینده ات را سامان ببخشی ...

متن کامل پیش نویس توافقنامه استراتژیک میان افغانستان با آمریکا که در لویه جرگه به بحث گذاشته شد به شرح زیر است:

ماده اول: هدف: این توافقنامه، اصول و نیازهای اساسی را که تبین‌ کننده‌ حضور درازمدت، فعالیت‌ها و هماهنگی‌های نیروهای آمریکایی در افغانستان است، مشخص می‌کند.

ماده دوم: کلیه مؤسسات و املاک موجود در خاک افغانستان (بر اساس فهرست تنظیمی از سوی آمریکا) طی دوره حضور نیروهای آمریکایی بر اساس این توافقنامه در اختیار آمریکا قرار می‌گیرند و نیروهای آمریکایی از زمان اجرای توافقنامه، حق استفاده از آنها را دارند.

ـ نیروهای آمریکایی شامل وضعیت تمامی نیروها اعم از نظامی، غیرنظامی، تمامی اموال و دارایی‌ها و تجهیزات این نیروها در خاک افغانستان می‌شود.

اعضای نیروهای آمریکایی شامل تمامی افراد وابسته به ارتش آمریکا، نظامیان آمریکایی مأمور در پیمان آتلانتیک و شاغلان بخش‌های بازسازی و خدمات انسانی می‌شود.

ـ اعضای غیرنظامی نیز شامل غیرنظامیانی است که در وزارت دفاع آمریکا فعالیت می‌کنند و یا بنا برضرورت‌های امنیتی در قالب نیروهای پشتیبانی فنی، تخصصی، اطلاعاتی و مشورتی در افغانستان حضور دارند.

ـ تمام پیمانکاران طرف قرارداد با آمریکا و کادری که با آن شرکت‌ها همکاری می‌کنند، اعم از شهروندان آمریکایی یا اتباع سایر کشورها که به هدف تأمین خدمات و امنیت نیروهای آمریکایی در افغانستان حضور داشته باشند.

ـ کلیه کسانی که در فراهم ساختن وسایل نقلیه‌ی ایمنی به ویژه بر اساس در عرصه نظامی برای تردد در جاده‌ها و انتقال افراد و تجهیزات نقش دارند.

ـ وسایط نقلیه نظامی که در عملیات نظامی با پلاکاردهای ویژه بر اساس نظام معمول در آمریکا، کلیه تجهیزات دفاعی و هجومی که نیروهای آمریکا و همکار در جنگ‌های متعارف به آنها نیاز داشته و از آنها استفاده می‌کنند. این تجهیزات شامل سلاح، ادوات و تجهیزات نظامی بوده و به هیچ‌وجه به آنها سلاح‌های غیرمتعارف اطلاق نمی‌شود. ـ ‌انبارهای مورد نیاز برای حفظ تجهیزات نظامی و غیرنظامی مورد استفاده نیروهای آمریکایی.

ماده سوم: تمامی نیروهای نظامی آمریکا و عناصر غیرنظامی به هنگام انجام عملیات نظامی و پاکسازی باید طبق قوانین آمریکا عمل کرده و به آن احترام بگذارند.

ایالات متحده وعده می‌دهد که تدابیر لازم را برای احترام به قوانین و عرف افغانستان به‌کار بندد.

ماده چهارم:  با هدف واکنش به هرگونه تهدیدات داخلی و خارجی علیه افغانستان و نیروهای آمریکایی و همپیمان حاضر در افغانستان و تحکیم همکاری‌ها برای شکست تشکیلات مخالفان (طالبان و القاعده) شکست سایر گروه‌های قانون‌شکن در این کشور، دو طرف توافق کردند تا:

۱- دولت افغانستان کمک‌های موقتی را از نیروهای آمریکایی به منظور تقویت ارتش ملی و پلیس ملی جهت حفظ امنیت و ثبات در این کشور دریافت کند. از جمله‌ این کمک‌ها، همکاری در عملیات نظامی علیه تشکیلات القاعده، گروه‌های تروریستی و گروه‌های ناقض قانون خواهد بود.

۲- عملیات نظامی بر اساس این توافقنامه در کمیته مشترک بررسی، هماهنگ و اجرا می‌شود. مدیریت کمیته مشترک و فرماندهی عملیات ویژه به عهده نیروهای آمریکایی خواهد بود. در صورت ضرورت انجام عملیات یکجانبه از سوی نیروهای آمریکایی، فرماندهی نیروهای آمریکایی در کمیته مشترک طرف افغان را از نتایج عملیات مطلع خواهد ساخت.

۳- طرفین توافق دارند که به منظور تحکیم توانمندی‌های امنیتی و مقابله با هرگونه تهدید احتمالی در آینده که از داخل یا خارج متوجه افغانستان و آمریکا می‌شود، آمادگی لازم را کسب کنند. بدین منظور آمریکا می‌تواند در مناطق شنیدند، شورابک، قندهار، بگرام و خوست افغانستان پایگاه دائمی ایجاد کند. ضمنا ایالات متحده در صورت نیاز و طبق بررسی و اعلام نیاز کمیته مشترک نظامی در سایر نقاط افغانستان نیز اقدام به تأسیس پایگاه موقت، دائمی و یا عملیاتی خواهد کرد.

قوانین و ضوابط حاکم بر پایگاه‌های موقت تا زمان استفاده نیروهای آمریکایی و مشترک، طبق قوانین ارتش آمریکا خواهد بود. در این زمینه ضوابط و عرف افغانستان محترم می‌باشد.

اجرای عملیات باید بر اساس قوانین دولت آمریکا و قوانین بین‌المللی باشد. رعایت اصل حاکمیت افغانستان و منافع ملی این کشور به شیوه‌ ای که دولت افغانستان تعیین کرده، مد نظر طرفین خواهد بود.

ماده پنجم: دارایی‌ها تمامی ساختمان‌ها و تاسیسات غیر منقول موجود در اراضی که از زمان اجرای توافقنامه در اختیار نیروهای آمریکایی قرار دارند، تحت حاکمیت دولت آمریکا است. دولت آمریکا مسوولیت ساخت، بهینه‌سازی، توسعه مؤسسات در این اراضی را برعهده دارد.

در صورت استفاده مشترک از این اراضی طرفین بر اساس میزان استفاده مسوولیت بازسازی، ساخت و توسعه مؤسسات را برعهده خواهند داشت.

تمامی تجهیزات، اموال و دارایی‌های منقولی که وارد افغانستان شده و یا در داخل قلمرو افغانستان پدید آمده است به نیروهای آمریکایی و شرکت‌های طرف قرارداد آمریکا تعلق دارند.

ماده ششم: عبور و مرور

۱- موترهای نظامی و غیرنظامی مورد استفاده نیروهای آمریکایی و شرکت‌های همکار حق ورود یا خروج از افغانستان را دارند. اصول عبور و مرور در کمیته مشترک تعیین می‌شود.

۲- هواپیماهای نظامی و غیرنظامی آمریکا بر اساس قرارداد با وزارت دفاع آمریکا حق پرواز در خطوط هوایی افغانستان را دارند و می‌توانند برای سوخت‌گیری در خاک افغانستان فرو بیایند. کمیته مشترک تسهیلات مناسبی را برای حرکت این هواپیماها فراهم می‌کند.

۳- مسؤولیت نظارت و کنترل حریم هوایی افغانستان از زمان اجرای توافقنامه تا زمان حضور نیروهای آمریکایی و عملیات علیه تروریسم به نیروهای آمریکایی واگذار می‌شود. پروازهای غیرنظامی افغانستان با توافق طرفین به صورت موقت یا دائم به صورت مشترک یا بنابر ضرورت به دولت افغانستان واگذار می‌شود.

۴- هیچگونه مالیات به موترها و هواپیماهای دولت آمریکا اعم از نظامی و غیرنظامی که بر اساس قرارداد با وزارت دفاع در افغانستان فعالیت می‌کنند، تعلق نمی‌گیرد. ضمن آنکه آنها از بازرسی نیروهای امنیتی از افغانستان مصون خواهند بود.

ماده هفتم: قراردادها نیروهای آمریکایی بر اساس قوانین آمریکا اجازه عقد قرارداد برای خرید مواد و دریافت خدمات لازم در افغانستان را دارا بوده و آنها را از هر منبعی که بخواهند تهیه می‌کنند. نیروهای آمریکایی بنابر ضرورت و درخواست دولت افغانستان، اطلاعات مربوط به اسامی شرکت‌های وارد کننده طرف قرارداد و مبالغ قراردادها را در اختیار مقامات افغان قرار خواهند داد.

ماده هشتم: خدمات و ارتباطات

۱- نیروهای آمریکایی مجاز به هر گونه اقدامی در جهت تولید و یا افزایش استفاده از آب، برق و ارتباطات در موسسات و اراضی تحت اختیار خود متناسب با نیاز بوده و کمیته مشترک را مطلع می‌کنند.

۲- نیروهای آمریکایی مسؤول فعال‌سازی شبکه مخابرات بر اساس قوانین آمریکا و اتحادیه بین‌المللی مخابرات بوده و بنابر این می‌توانند از تجهیزات و خدمات ویژه برای فعال سازی سیستم‌های مخابراتی استفاده کنند.

۳- بر اساس این توافقنامه نیروهای آمریکایی از پرداخت هر گونه مالیات برای استفاده از این سیستم ارتباطی معاف می‌باشند.

۴- ایجاد هر گونه طرح و زیرساخت‌ارتباطی توسط دولت افغانستان که می‌تواند مشکلات امنیتی به وجود آورده و یا مورد استفاده گروه‌های تروریستی قرار گیرد باید در کمیته مشترک مورد بررسی و توافق طرفین قرار گیرد.

ماده نهم:  مسؤولیت حقوقی

۱- مسوولیت حقوقی و قضایی کلیه نیروهای آمریکایی اعم از نظامی و غیرنظامی و شرکت‌های طرف قرارداد و همکاران آنها بر عهده‌ی دولت آمریکا است.

۲- در صورت درخواست دولت افغانستان مبنی بر واگذاری مسوولیت حقوقی پرونده‌هایی که در آن نیروهای نظامی و غیرنظامی آمریکا مرتکب جنایات عمدی یا غیرعمدی شده باشند، این امر توسط طرف آمریکایی مورد بررسی قرار گرفته و پاسخ حقوقی به دولت افغانستان ارائه می‌شود.

۳- نیروهای آمریکایی آغاز تحقیقات جنایی و نتایج بررسی محاکم قضایی در خصوص متهمان را به کمیته مشترک گزارش خواهند داد.

۴- در صورت بازداشت نیروهای نظامی یا غیرنظامی آمریکا توسط مقامات افغانستان، این نیروها فوراً به مقامات آمریکایی تحویل داده می‌شوند.

۵- در صورت وجود شاکی خصوصی در مورد مرتکبان جنایی نیروهای آمریکایی و درخواست مقامات افغانستان، همکاری لازم از سوی طرفین در زمینه‌ی انجام تحقیقات، جمع‌آوری ادله، اطلاعات و تضمین‌روند عادلانه‌ محاکمات صورت می‌پذیرد.

۶- مادامی که خطر تروریسم در افغانستان باقی است، فرقی بین مسلح بودن یا غیرمسلح بودن، داشتن یونیفرم نظامی یا غیرنظامی برای مرتکبان جنایی از نیروهای آمریکایی وجود ندارد. این بخش از توافقنامه‌ی استراتژیک که ناظر بر توافقات نظامی و امنیتی است، اساس توافق آینده دولت افغانستان و آمریکا می‌باشد.

اعضای لویه جرگه سنتی افغانستان با صدور یک قطعنامه ۷۶ ماده ای، از بستن پیمان استراتژیک بین افغانستان و آمریکا حمایت کرد. در این قطعنامه که در تالار عمومی لویه جرگه خوانده شد، بارها بر ضرورت پیمان استراتژیک بین آمریکا و افغانستان تاکید شده است. اما پیش‌شرطهای زیادی نیز گذاشته شده است که مهم‌ترین آنها در واقع شرطهایی است که حامد کرزی رئیس جمهوری افغانستان در روز نخست لویه جرگه بر آن تاکید کرد. توقف عملیات شبانه نیروهای خارجی و توقف عملیات خارجی ها بدون هماهنگی دولت افغانستان، از مهم‌ترین شرط هایی است که در قطعنامه پایانی لویه جرگه بر آن تاکید شده است. در این اعلامیه آمده است که آمریکایی ها باید حد و اندازه تاسیسات نظامی را که می خواهند در افغانستان داشته باشند، مشخص کنند و همچنین تاکید شده است که تاسیسات نظامی آمریکایی ها باید در مناطق مرزی افغانستان و جاهایی باشد که از آنجا تهدیدهایی علیه افغانستان متصور است. از نکات مهم دیگری که در قطعنامه پایانی جرگه بر آن تاکید شد، عدم مصونیت قضایی نیروهای خارجی مستقر در افغانستان است. این قطعنامه تصریح کرده است که اگر نیروهای خارجی در افغانستان مرتکب جرمی شوند، باید در دادگاه‌هایی افغانستان محاکمه شوند. وقتی که اعلام شد که قطعنامه لویه جرگه برای حاضران در نشست خوانده شود، برخی از اعضای جرگه قصد اعتراض داشتند، اما به آنها فرصت طرح اعتراض داده نشد. اعضای لویه جرگه همچنین تاکید کردند که پیمان استراتژیک میان افغانستان و آمریکا هرچه زودتر امضا شود و بعد از آن، امضای آن بزودترین فرصت ممکن، به اجرا گذاشته شود. در قطعنامه پایانی لویه جرگه تاکید شده است که اعضای این جرگه با حضور دائمی آمریکایی در افغانستان مخالف است و زمان پیمانی که با آمریکا امضا می شود باید محدود باشد. تاکید بر تعهد آمریکا مبنی بر تقویت و تجهیز ارتش افغانستان و آموزش نیروهای امنیتی افغانستان از دیگر ماده های قطعنامه لویه جرگه است. اعضای لویه جرگه همچنین تاکید کردند که آنچه بین آمریکا و افغانستان امضا می شود باید در حد یک "پیمان" یا "موافقنتامه" باشد و نه کمتر از آن. آنها گفته اند که این پیمان باید ضمانت اجرایی داشته باشد. در قطعنامه پایانی لویه جرگه همچنین آمده است که هر سندی که بین آمریکا و افغانستان امضا می شود باید، از سوی پارلمان افغانستان تصویب شود و همچنین سند امضا شده بین آمریکا و افغانستان در سازمان ملل متحد ثبت شود. همچنین تصریح شده است که همه افغانهایی که در زندانهای آمریکایی به سر می برند، به افغانستان بازگردانده شود و آمریکا حق ندارد در خاک افغانستان زندان داشته باشد. اعضای جرگه پیشنهاد کرده اند که آمریکا بر اساس این پیمان باید متعهد شود که اگر آمریکا از سوی کشور سومی مورد حمله قرار می گیرد، از افغانستان حمایت کند. یکی از ماده های دیگر قطعنامه لویه جرگه این است که با امضای پیمان استراتژیک بین آمریکا و افغانستان تمامی سند هایی که قبلا بین این دو کشور امضا شده است، لغو خواهد شد. حامد کرزی پس از شنیدن قطعنامه اعضای لویه جرگه، در سخنرانی کوتاهی گفت این قطعنامه را راهنمای عمل خود قرار خواهد داد و شرایطی را که در قطعنامه اعضای جرگه ذکر شده است، به عنوان "نظر ملت افغانستان اجرا خواهد کرد". مصالحه با گروه هایی شورشی از دیگر مسائل مطرح در لویه جرگه بود، اعضای جرگه در قطعنامه پایانی خود، بر ضرورت ادامه گفت و گو با گروه های شورشی تاکید کرده اند اما خواستار تغییر در میکانیسم این روند شده اند. در قطعنامه تصریح شده که دولت افغانستان باید با کسانی گفت و گو کند که آدرس مشخصی دارند، قانون اساسی افغانستان و دستاورد های ده ساله را می پذیرند. لویه جرگه تاکید کرده است که دولت افغانستان باید تعریف مشخصی از دوست و دشمن ارائه کند و از پاکستان خواسته شده است که سیاسیت های خود را در قبال افغانستان تغییر داده و در مبارزه با تروریسم، با افغانستان و جامعه بین المللی همکاری کند. آقای کرزی همچنین خطاب به کشورهای همسایه و منطقه گفت که اگر آنها خواستار همکاری افغانستان هستند، خود نیز باید با افغانستان همکاری کنند. در جلسه پایانی لویه جرگه گیدو وستروله، وزیر خارجه آلمان که امروز وارد کابل شده است، نیز شرکت کرده بود. آلمان تا دو هفته دیگر میزبان اجلاس بین المللی "بن دوم" خواهد بود و وزیر خارجه این کشور برای رایزنی در مورد این اجلاس به کشورهای منطقه از جمله پاکستان و افغانستان سفر کرده است.